Ons staan op die drumpel van 'n nuwe hoofstuk

Vandag is 10 Augustus 2026.

Oor twee dae begin 'n nuwe hoofstuk vir ons gesin.

Vir maande was die operasie iets wat op die kalender gestaan het. Iets waaroor ons gepraat het, voorberei het en probeer verstaan het. Maar skielik voel dit nie meer ver weg nie.

Dis amper hier.

Die afgelope paar weke was vol voorbereiding. Ons het swemklasse vroeër beëindig, begin met spelterapie om vir die hospitaalervaring voor te berei, en probeer om die onbekende vir 'n klein seuntjie so verstaanbaar moontlik te maak.

Tussen al die praktiese reëlings is daar ook emosies.

Daar is hoop.

Daar is onsekerheid.

Daar is gebede.

Daar is oomblikke waar ons sterk voel, en ander waar die werklikheid ons onverwags tref.

Maar bo alles is daar dankbaarheid.

Dankbaarheid vir familie, vriende en elke persoon wat saam met ons bid en hierdie pad stap.

Ons weet nie presies hoe die volgende paar maande gaan lyk nie.

Ons weet net dat ons dit een dag op 'n slag gaan aanpak.

En dat ons nie alleen is nie.

Ons hou vas aan hierdie gebed wat oor ons gebid is:
1 Johannes 4:18 AFR20 - In die liefde is daar geen vrees nie. Inteendeel, volmaakte liefde dryf die vrees na buite; want vrees het te doen met straf, en wie vrees, het nie volmaak geword in die liefde nie.

🤍